افول یا ظهور؟!

در شرایط کنونی، با توجه به تحولات اخیر در منطقه، می‌توان به وضوح مشاهده کرد که محور مقاومت در حال عبور از دوره‌ای پرچالش است و در عین حال، در افق‌های جدیدی در حال ظهور است. به عنوان یک تحلیل‌گر که از موضعی حمایتی به این موضوع نگاه می‌کنم، باید اشاره کنم که نقش ایران و متحدان آن در دنیای امروز بیش از هر زمانی حیاتی و برجسته است.

اولین نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد، استحکام و اتحاد روزافزون در میان کشورهای محور مقاومت است. جمهوری اسلامی ایران به عنوان پرچمدار این محور، توانسته است در مواجهه با فشارهای بین‌المللی و تحریم‌های گسترده، نه تنها تاب آورد بلکه در بسیاری از جبهه‌ها پیروز باشد. حضور پررنگ ایران در عراق، سوریه، یمن و لبنان گواهی بر این واقعیت است که این کشور در تقابل با هژمونی غرب و اسرائیل به‌خوبی توانسته است پایگاه‌های استراتژیک خود را تحکیم کند.

به عنوان مثال، در سوریه، ایران با حمایت از دولت بشار اسد توانست مانع از سقوط این دولت شود و اجازه ندهد که این کشور به یکی از مستعمرات غربی تبدیل شود. در لبنان، حزب‌الله به عنوان یک نیروی مقاوم در برابر اسرائیل و فشارهای بین‌المللی، توانسته است به یکی از بزرگ‌ترین نیروهای نظامی و سیاسی منطقه تبدیل شود.

ظهور قدرت‌های جدید

در عین حال، تحولات جهانی نیز به نفع محور مقاومت در حال تغییر است. در سال‌های اخیر، قدرت‌های بزرگ‌تری همچون چین و روسیه در حال تقویت روابط خود با ایران و متحدان آن هستند. این مسئله به وضوح نشان می‌دهد که محور مقاومت تنها در ابعاد منطقه‌ای محدود نمی‌ماند، بلکه به یک شبکه جهانی تبدیل شده است که برای مقابله با سلطه‌گری غرب و متحدانش در حال گسترش است.

چین با سرمایه‌گذاری‌های گسترده در زیرساخت‌ها و توسعه پروژه‌های اقتصادی در کشورهای محور مقاومت، به وضوح نشان داده که نه تنها در زمینه اقتصادی، بلکه در ابعاد سیاسی و نظامی نیز از ایران حمایت خواهد کرد. همچنین روسیه با همکاری‌های نزدیک‌تر در زمینه‌های نظامی و امنیتی، در تلاش است تا تعادل جدیدی در منطقه ایجاد کند که برای ایران و متحدانش به نفع خواهد بود. با این حال، هیچ‌چیز بدون چالش نیست. فشارهای اقتصادی و نظامی از سوی ایالات متحده و کشورهای غربی، تحریم‌ها و تهدیدات نظامی به وضوح به عنوان تهدیدات عمده برای محور مقاومت به شمار می‌روند. این فشارها ممکن است به‌طور موقت مانع از پیشرفت سریع این محور شوند، اما ایران و متحدان آن به‌خوبی توانسته‌اند از این فشارها بهره‌برداری کنند و از آنها به عنوان فرصتی برای تقویت استقلال و خودکفایی استفاده نمایند.

در نهایت؛

می‌توان گفت که محور مقاومت با چالش‌ها و تهدیدات متعددی روبرو است، اما از نظر من، این محور در حال ظهور و تقویت است. ایران به عنوان بازیگری کلیدی در این محور توانسته است به‌طور مؤثر از ظرفیت‌های داخلی و خارجی خود بهره ببرد و در کنار متحدانش، در مقابل فشارهای غرب و اسرائیل ایستادگی کند. با تداوم این روند، به‌ویژه با توجه به تحولات مثبت در روابط ایران با قدرت‌های جهانی مانند چین و روسیه، می‌توان آینده‌ای روشن برای محور مقاومت پیش‌بینی کرد که به‌طور قطع، این محور در سال‌های آینده به یک قدرت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تبدیل خواهد شد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا